De zeven hemelen Gods | Karel Hoekendijk | Stromen van Kracht

Gadwin_H1_150JPEG1

Gadwin_H2_150JPEG1

.
Beste lezers,
.
Dit is wat ik mijn vader toen in mei 1993 had laten zien. Aan de hand hiervan kwam hij met een schitterend verhaal.
Mijn vader was Hoogleraar in de wiskunde, scheikunde en natuurkunde. Hij was gepromoveerd in de natuurwetenschappen en behaalde daarmee de titel Doctor (Dr.).

Zie nu, wat mijn vader mij toen allemaal heeft verteld.

Een profetie?
Na mijn bekering, in september 1977, vertelde mijn vader mij (16 jaar later) in 1993 een verhaal, dat nog wel eens een profetie zou kunnen zijn. Een profetie door de Heer aan Karel Hoekendijk gegeven! Mijn einddoel, zou Suriname zijn! Maar dat geloofde ik op dat moment zeker niet.

Na de coup in 1980 en daarna de moorden in december 1982 en de oorlog in 1986 had ik zo mijn bedenkingen. Toch gebeurde het dat ik in 2003 inderdaad aanstalten maakte om terug te gaan. Maar van uitstel kwam ook afstel. In 2004 had ik mij er nog wel veel beter op voorbereid om naar Suriname te gaan. Maar weer werd ik op een of andere wijze ervan afgehouden. Want ondanks alle plannen was ik er nog niet zeker van, dat ik weer naar Suriname terug zou gaan. Toen ging ik er voor het eerst voor in gebed, of dat ook wel Gods plan was. Want na twee keer afstel, geloofde ik het al helemaal niet meer. Maar omdat ik ervoor in gebed was gegaan, kwam nu de overtuiging! En dat had ik toen met de eerste twee keren nog niet opgemerkt. Nu wist ik dat de Heer achter mijn gebed stond. Ik zou inderdaad naar Suriname gaan!

Net als in 2003 en 2004 werd ik ook toen in 2005 overvallen, met wat mijn verblijf daar toch zou moeten voorstellen. Dat bracht mij op het idee evangelische boekjes te drukken om mijn verblijf daar wat meer aanzien te geven. Ik had een prachtig verslag van Johannes King! Een verhaal wat zich aan de Sarramacca- rivier heeft afgespeeld. Dat zou dan mijn evangelisatie zijn. Zo drukte ik er eerst 500 boekjes van die ik in de koffer daar naartoe zou meenemen. Met al het drukwerk en na het betalen van mijn vliegticket, beleefde ik een persoonlijke opwekking! Dat zorgde er zelfs voor dat ik nog eens 6000(!) boekjes erbij maakte. Dat moest al voortijd, in twee grote dozen, met de boot daar naartoe worden verscheept, wilde ik er met de boekjes nog wel kunnen evangeliseren.

Zie: “De zwarte Profeet uit het oerwoud”

De Heer had mijn reis mogelijk gemaakt en het evangeliseren met de boekjes was dan ook een onvoorstelbaar groot succes! Daar ontmoette ik een indiaan en samen gingen wij in Paramaribo op straat evangeliseren en in de drie grootste ziekenhuizen van Suriname de boekjes uitdelen en voor de mensen bidden.

Jezus, had voor mij het plan al klaar liggen en het begin was gemaakt. Maar van een plan of wat ook kon ik toen nog niets zien. Daar begon ik pas wat van te zien toen ik alweer terug was in Nederland! Maar wat was er nu allemaal aan voorafgegaan dat ik in Suriname zoveel succes zou hebben?
Na het verhaal van mijn vader ging ik, eerst jaren later, ervoor in gebed wie toch die man kon zijn, die mijn moeder toen had opgebeld. Via Internet ontdekte ik dat het Karel Hoekendijk moest zijn geweest. Want dat kon toen niet meer missen.
Voordat ik verder ga, eerst een kleine autobiografie van Karel Hoekendijk.

Het volgende is gedeeltelijk van Internet overgenomen:

Karel Hoekendijk (Apeldoorn 1 december 1904-16 juni 1987) was een Nederlandse evangelist. Hij was de oprichter en leider van de opwekkingsbeweging Stromen van Kracht.
In 1961 waren enkele leden van de familie Hoekendijk op de Nederlandse Antillen om er campagnes te houden. Van daaruit kwam de evangelist in september 1961 naar Suriname om daar contacten te leggen en een campagne voor te bereiden.
In 1961 hield hij grote campagnes op Curaçao en Aruba, ook hier kwamen gemeentes tot stand. Van Aruba ging hij naar Suriname en een grote opwekking was het gevolg. Maar begin 1962 kwam er een abrupt einde aan het verblijf van de familie Hoekendijk. Al na vier maanden werd hij door de autoriteiten het land uitgezet, omdat hij “ziekten zou verspreiden, door handoplegging.” De jonge gemeente die was ontstaan, was daardoor zonder herder. Hoekendijk, liet enkele christenen als leider achter. Eerst werden Karel en Elisabeth en een paar weken later Frans en zijn vrouw Yvonne door de autoriteiten het land uitgezet. Men vond Hoekendijk schadelijk voor de volksgezondheid. Er waren inlichtingen over Hoekendijk ingewonnen en ze hadden hem daarbij in Nederland als zijn beroep ‘kwakzalver’ opgegeven. De zaak kreeg enorme ophef in de kranten en het volk schaarde zich achter Hoekendijk. Acht jaar later bood de nieuwe minister-president van Suriname Hoekendijk zijn excuses aan en nodigde hem uit het land weer te bezoeken. Daarna, is hij nog verschillende keren naar Suriname teruggegaan.

Tot zover.

Vrijwel meteen na aankomst (sept.1961) vanuit Aruba in Suriname, heeft Karel Hoekendijk van de Heer een telefoonnummer ontvangen en daarmee opdracht gekregen, direct mijn ouders op te bellen en in te lichten over hun oudste zoon. Mijn ouders waren totaal onvoorbereid op het telefoontje, dat die dag binnen kwam. Ik was toen 9 jaar oud. Mijn ouders woonden destijds in Paramaribo, in de wijk “Zorg en Hoop.” Dat was het eerste begin. Maar het zou nog tot september 1977 duren, voordat ik ook daadwerkelijk mijn hart zou bekeren. Een jaar later ging ik voor de waterdoop en vier jaar later werd ik zelfs uit de geest Wederom geboren! Dat was in de nacht van 20 december 1982.

Maar ik zou nog 11½ jaar moeten wachten, voordat mijn vader mij in 1993 dit verhaal vertelde. En op 14 september t/m 13 november 2005 ging ik zodoende voor 7½ week naar Suriname. Dat was 44 jaar later, nadat Karel Hoekendijk mijn moeder had opgebeld!

Mijn vader vertelde mij dat ik eerst op latere leeftijd van zeer grote betekenis zou zijn.

In 1993 sprak ik met mijn vader over de zeven Hemelen Gods en over de kloof, die er gevonden is tussen de vijfde en de zesde Hemel. De kloof van de Wedergeboorte uit de geest. Ik vertelde hem een visioen over de Eindtijd en dat ik achter de preekstoel stond, toen de opname plaatsvond en wat de Heer mij daarover allemaal had laten zien. Dat was dezelfde visioen, die de Voorganger Broeder Nol van de Bethelkerk in Arnhem ook van de Heer had gekregen!

…Telefoon…

Enigszins geboeid over deze vreemde dingen, vertelde mijn vader dit verhaal, dat mij ten zeerste heeft verrast! “Het volgende kan ik mij nog heel goed herinneren”, begon hij; “juist omdat het zo verrassend en zo mysterieus was. Wij kregen door de weeks, in de namiddag, een wel heel merkwaardig telefoontje. Jij was toen nog klein en van de zes kinderen ging het alleen jou aan.”

“Uw oudste zoon Jan moet in de vreze des Heren opgevoed ­worden, zou u hiervoor willen zorg dragen?” Mijn moeder, die de telefoon had opgenomen, beantwoorde de vraag en nog vele(!) andere vragen, met ja. Op school ging het al niet zo best met mij en zij waren enigszins bezorgd. Juist toen kwam dat telefoontje binnen. De man vertelde, dat mijn ouders zorg moesten dragen over mijn geestelijk welzijn. “Wij dachten eerst dat we een lesje kregen en voelde ons al op de vingers getikt, omdat wij het zo en zo moesten doen. Maar omdat het alleen jou aanging zagen we al gauw in, dat jij wel heel bijzonder moest zijn.” Het gesprek duurde ongeveer tien minuten en de vele bijzonderheden, die mijn moeder van de man kreeg, werden door hem ten zeerste benadrukt!

Mijn moeder was door al deze raadgevingen wel heel erg verbaasd en vroeg aan mijn vader, gedurende het gesprek, wat hij ervan vond. Na enige gedachten gewisseld te hebben, moest ook mijn vader toegeven, er niet veel mee te kunnen beginnen. Beiden kenden de man immers niet, maar gaven wel gehoor aan deze heel goede raad. En dat was het gesprek.

Volgens mijn vader moet dat telefoontje in september 1961 zijn geweest. Hoe dan ook, dat kon hij zich nog heel goed herinneren.

In die tijd was er niemand die mij ondervraagd had, als het om de Heer gaat. In ieder geval heeft dit voorval op mijn ouders zoveel indruk gemaakt, dat zij er gedurende drie weken later nog over spraken! Mijn vader zei ook: “De gehele verdere dag hebben we onze verbazing geuit over dit zeer ongewone telefoongesprek.”

En 29 jaar later werd mijn vader, door mijn getuigenis over de zeven hemelen Gods, aan dit voorval van toen herinnerd. Het vreemde was ook dat de man geen naam noemde of zich hoe dan ook bekend had gemaakt. “We waren vanwege de verbazing vergeten hem om zijn naam te vragen. Hoe komt hij aan jou naam? En, hoe kwam hij aan het telefoonnummer?” Het was, alsof mijn vader het opnieuw beleefde.

Ik was stomverbaasd, toen ik dat verhaal hoorde. Ik was toen al vier jaar bezig met het schrijven van een boek, dat zeer waarschijnlijk door vele christenen aangevallen zal worden. Alles gaat het mysterie van de Wedergeboorte aan. (Joh.1:12 /Matth.11:12) Want dat boek zal niet de weerspannige maar juist de zachtmoedige, de nederige van hart de aller- kleintjes, tot het inzicht van de Wedergeboorte brengen. Want de zachtmoedige is aan een kind gelijk en laat zich veel gemakkelijker leren en overtuigen, dan de grote schoolkinderen.

Een opwekking in Suriname

In de tijd van Jozef Pengel, de toenmalige President van Suriname, was er een grote opwekking aan de gang. Toen ik in 2001 dit verhaal aan een Broeder vertelde, wist hij zich te herinneren, dat er in die tijd een opwekking gaande was in het hele Caribische gebied, waaronder Suriname. En juist in die tijd, belde Karel Hoekendijk mijn moeder op. Door zijn toedoen was er in Suriname een opwekking ontstaan. Vele mensen kwamen tot inzicht en bekering.

In dec.2003 vond ik op internet het volgende. Dit onderstaande bericht was in oktober 2001 op de Website van Evangelist Stanley Hofwijks geplaatst.
“Het Volle Evangelie, in het bijzonder de Volle Evangelie Gemeente “Stromen van kracht”, viert feest. Het is deze maand (oktober 2001) precies 40 jaar geleden dat de opwekking in Suriname begon. Evangelist Karel Hoekendijk bracht, in 1961, een krachtige boodschap met wonderen en tekenen. Honderden kwamen tot geloof in de Heer Jezus.”

Tot zover. Dit was alles wat er stond.

Levend geloof

De eerste keer dat ik een Bijbelstudie mocht meemaken, was dan ook in Suriname! De vrouw des huizes was van Jezus. Dat was niet zomaar een geloof, dit was veel meer! Dat was in het jaar 1973 in Paramaribo, waar ik toen als militair gestationeerd was. De tweede keer dat ik weer zoiets meemaakte was in de Pinkstergemeente in Nederland. Dat was in nov.1975 in Velp, Gelderland. Het zingen, de gebeden, enz. waren dezelfde. En de derde keer was bij “De Bijbel Spreekt” in Dieren. Dat was in sept.1977 en voor mij het eerste en het grote begin!

Je hebt een missie
In mijn eerste gemeente “De Bijbel Spreekt” was er een vrouw, die mij het volgende vertelde: “God heeft grote plannen met je voor.” Zij keek mij daarbij heel verbaasd aan. Over een tijdsbestek, van een half jaar, heeft zij dat tot drie keer toe tegen mij gezegd. Zij was in die gemeente een profeet. Maar zij kon mij niet vertellen wat dan mijn missie zou kunnen zijn. En elke keer trof het mij als een waarheid, waar ik heel vaak over na moest denken. Maar ik dacht: “Waarin zou God de Vader mij dan kunnen gebruiken? Ik ben geestelijk nog maar zo klein.” Dat was in (1977) het eerste jaar van mijn bekering.

Gemeenteleden en Voorgangers zien mijn werk als een opdracht Gods, die velen de ogen zal openen. Omdat ik nog geen naam van betekenis heb, is dit alles toch een voorbode, met wat zich straks in werkelijkheid allemaal zal gaan afspelen.

Een sponsor voor al mijn drukwerk
Als ik dan al het drukwerk zie, dan ben ik zeer verlegen als het om een sponsor gaat. Alleen met deze blaadjes zijn de wereldmensen te overtuigen, ze zien dan alles zwart/wit en schrikken als ik mijn verhaal doe. Velen zullen met het lezen van de blaadjes hun hart bekeerd hebben. Maar het zijn er gewoonweg te weinig en de opname staat voor de deur!

Veel mensen in Suriname hebben geen Internet. Daarom is het absoluut noodzakelijk, dat ik kleine boekjes (±5 blz.) en blaadjes in mijn bezit hebt om te kunnen evangeliseren. Wie wil mij helpen?

Een Website?

Christenen hebben mij aangemoedigd om zo snel mogelijk een Website te beginnen en te openen. Want ze zijn zich wezenloos geschrokken, met wat ik hun al allemaal verteld heb.

In Nederland had ik voor 20 minuten een gesprek gehad met een christen, een vrouw (±60 jaar) die zich plotseling grote zorgen maakte over het behoud van haar ziel! Dat zag er heel ernstig uit. Ik schrok ervan. Direct vroeg ze mij, of ik een Website had. Ik moest haar teleurstellen. Maar zei tegen haar, op Internet het mysterie van 2 Petr.1:10 te onderzoeken. “Dat zal ik zeker doen” zei ze. Ze wilde perse mijn naam hebben en vroeg haar man om een pen. Ze keken elkaar bezorgd aan. Want ik sprak over de spoedige opname en wat Armageddon met de achterblijvers, de rest- christenen, zou gaan doen! De vrouw was bijzonder knap en wist de vragen heel goed te formuleren. Ik heb haar niet alles willen vertellen want de schrik zat er goed in! Ze dachten dat ze er al waren. Maar volgens hun eigen inzichten bleek dat dus niet zo te zijn.

Jezus, en een Website
Na dit gesprek begon ik er voor het eerst ernstig over na te denken om toch maar zo snel mogelijk een eigen Website te beginnen. Direct, in sept.2013, ben ik op YouTube gaan kijken hoe ik dat moest doen. Maar dat viel mij zwaar tegen! Ik ben ervoor in gebed gegaan en de Heer heeft mij laten zien, dat Hij daar al voor had gezorgd en in Suriname voor mij een Website zou openen. Ik was verbaasd. Jezus, en een Website? Een ding wist ik zeker, het zou daar beslist goedkoper zijn dan in Nederland.

Toen ik voor het evangelie in Suriname was stelde een Evangelist mij direct voor om al dit gegeven zo snel mogelijk op Internet te zetten. Want ik vertelde hem vele bijzonderheden in de 2de en 3de graad van kennis. Hij heeft voor de Heer deze Website gemaakt.

Grote paniek!

Als ik dit alles dan zie en al mijn verslagen over de Eindtijd zouden dan Wereldwijd te lezen zijn, dan denk ik dat er grote paniek zal uitbreken! Velen zullen zich bewust worden dat ze nog niet uit de geest Wederom geboren zijn. En weer anderen zullen zich bewust worden dat ze met de Opname er niet bij zullen zijn. Dat is nog veel erger! Een ding weet ik zeker, ze zullen direct onderzoek doen, want ze willen niet achterblijven en dit is wat Jezus heeft gezien. Hij weet wat ik schrijf en wat ik spreek.

(Joh.1:12) Het Zoonschap Gods alleen voor de aller kleintjes

Toch denk ik dat niet iedereen al mijn verslagen en ervaringen zouden kunnen begrijpen. Het is alles in de 2de en 3de graad van kennis. Alleen de kleintjes zouden mijn verslagen kunnen waarderen. En velen van hun zullen met het Zoonschap Gods het leven behalen! De bekeerlingen echter zullen angstige momenten beleven als de Heilige Geest mijn werk in hun hart gaat vertalen! Want als het om de opname gaat moet de verkiezing en de roeping bevestigd zijn. (2 Petr.1:10) Velen zullen daardoor begrijpen en inzien dat zij zeer waarschijnlijk met de opname achter zullen blijven. Maar de stugge van hart, de grote schoolkinderen, zullen al mijn schrijfwerk resoluut moeten afwijzen! Met deze Website, geeft de Heer ook deze groep nog een laatste kans! Als het dan om de kleintjes gaat heb ik in mijn gebeden en met vasten en bidden de Heer gevraagd wat ik moet doen?

Jezus: “Het is niet jouw taak om hun hart te overtuigen, dat is de taak van de Heilige Geest. Het is jouw taak om hen hierover te vertellen en Ik overtuig hun hart.”

===*===